De Transalpina, van Novaci naar Alba Iulia

De hoogste weg van Roemenië

De Transalpina, de weg 67C, loopt over 148 kilometer dwars door het Parânggebergte, tot Sebeș. Hij verlaat de boomgaarden van Oltenië en klimt in haarspeldbochten door het beukenbos naar Rânca, een klein bergoord op zo’n 1600 meter. Hogerop verdwijnen de bomen. Je rijdt over kale bergweiden naar de Urdelepas, op 2145 meter, het hoogste punt van het Roemeense wegennet.

Daarboven kom je kuddes schapen tegen, bewaakt door honden, en herders die langs de weg hun kaas verkopen. De mist kan in een paar minuten opkomen. Er leven veel beren, en het is verboden ze te voeren.

Bij de kruising van Obârșia Lotrului leidt een omweg naar het Vidrameer. De weg klimt weer naar de Tărtărăupas en daalt dan door de sparren af naar de meren van Oașa en Tău Bistra en de vallei van de Sebeș, in Transsylvanië. Vóór de klim is het heuvelland van Oltenië een halve dag waard: het klooster en de grot van Polovragi, en de Peștera Muierilor.

Hoger in de vallei ligt een Dacische vesting op een heuvel boven Căpâlna. Ze beschermde de oostflank van Sarmizegetusa Regia, de hoofdstad van de Dacische koningen, en werd rond 106 door de Romeinen verwoest, toen Trajanus de verovering van Dacië voltooide. Je loopt er in ongeveer een halfuur naartoe. Ze hoort bij de zes Dacische vestingen in het Orăștiegebergte die op de Unescolijst staan.

Sebeș, in het Duits Mühlbach, was een Saksische stad. De evangelische kerk heeft een groot gotisch koor, dat rond 1380 klaar was.

De geschiedenis van de Transalpina

Vóór de weg was er een herderspad, de Poteca Dracului, het ‘Duivelspad’. Volgens een overlevering zouden de Romeinse legioenen er tijdens de oorlogen tegen de Daciërs een weg hebben aangelegd; bewijs daarvoor is er niet. Van 1934 tot 1939 laat koning Carol II een weg aanleggen voor de bergartillerie. Het Duivelspad werd de Koningsweg.

Daarna wordt de weg tientallen jaren bijna niet onderhouden. In 2009 begint de modernisering. In 2013 ligt het werk stil: het bouwbedrijf dat de werken uitvoerde, gaat failliet. Het was begonnen zonder milieuvergunning, terwijl de weg door vijf beschermde gebieden loopt. Toch gaat het hoge traject in 2015 officieel open, zonder dat het af is. Het gaat nog altijd elke nacht en de hele winter dicht.

Wat je niet mag missen

1. 1Het VidrameerEen groot stuwmeer op bijna 1300 meter, ten oosten van de kruising van Obârșia Lotrului.
2. 2De Peștera MuierilorDe ‘Vrouwengrot’, naar verluidt in oorlogstijd een schuilplaats voor vrouwen en kinderen.
3. 3Het klooster en de grot van PolovragiEen kerk die in 1645 werd herbouwd en in 1713 werd beschilderd; volgens de legende woonde Zalmoxis, de geestelijk leermeester van de Daciërs, in de grot ernaast.
4. 4De Râpa RoșieEen rotswand van rode klei, uitgesleten tot zuilen en ravijnen, net ten noorden van Sebeș.
5. 5De burcht Alba CarolinaEen stervormige vesting die de Habsburgers van 1715 tot 1738 bouwden, op het Romeinse legerkamp van Apulum.
6. 6De kathedralen van Alba IuliaDe Sint-Michaëlskathedraal bewaart het graf van Johannes Hunyadi; in de kathedraal ernaast werden Ferdinand en Marie in 1922 gekroond.

De Transalpina in beeld

i

i

i

Het Oașameer tussen beboste hellingen, op de afdaling naar Sebeș.

De keuken van de Transalpina

Langs de weg verkopen de herders hun schapenkaas: caș, vers, en brânză de burduf, aangedrukt in een schapenmaag of in sparrenschors. In de berghutten van Rânca en Oașa eet je mici, kleine gegrilde worstjes, en een ciorbă, de zure Roemeense soep.

In Oltenië drink je țuică, een pruimenbrandewijn. Aan de Transsylvaanse kant maakt de wijnstreek van Jidvei, langs de Târnave, vooral witte wijn.