De Costa Blanca, van Alicante tot Cabo de la Nao

De kust en de bergen erachter

De route langs de Costa Blanca volgt de zee, maar de bergen zijn nooit ver weg. De Costa Blanca wordt vaak herleid tot de torens van Benidorm. Toch torenen tussen Altea en Dénia kalkstenen sierra’s van meer dan duizend meter boven de kust uit. Hun dalen vol amandel- en kersenbomen liggen op een kwartier van de stranden. Je brengt de ochtend door in een bergdorp en de middag in een baaitje.

De reis begint in Alicante. Het kasteel van Santa Bárbara staat op de top van de berg Benacantil: je kijkt er uit over de hele baai en de oude wijk Barrio de Santa Cruz. Beneden loopt de Explanada onder de palmen langs de haven, geplaveid met een golvend marmermozaïek. Verder naar het noorden staan in Villajoyosa felgekleurde huizen op een rij boven het strand, vlak bij de stadsmuren uit de 16de eeuw. Achter Benidorm ligt Guadalest op een rotspiek, boven een turquoise stuwmeer. Je komt er binnen via een tunnel die in de rots is uitgehakt. Aan de kust klimt Altea in witte steegjes op naar zijn kerk met koepels van blauwe keramiek.

Het klimaat is erg zacht: men spreekt hier van meer dan driehonderd zonnige dagen per jaar, en in de winter eet je op een terras. De streek spreekt twee talen, het Castiliaans en het Valenciaans, en de borden laten het zien: Alacant, Xàbia, Calp.

Elk jaar worden palmbladeren samengebonden en gebleekt door ze van het licht af te schermen. Ze dienen voor de processies op Palmzondag, in heel Spanje.

Bij Elche, op de vindplaats La Alcudia, werd in 1897 ook de Dame van Elche gevonden, een Iberische buste. Ze wordt vandaag bewaard in het Nationaal Archeologisch Museum, in Madrid.

De Peñón de Ifach en de kapen van de Marina Alta

In Calp rijst de Peñón de Ifach meer dan driehonderd meter boven zee op. Hij is met het land verbonden door een landengte. Sinds 1987 is het een natuurpark. Een pad loopt via een tunnel naar de top; het aantal wandelaars is er per dag beperkt.

In het noordoosten steekt de Marina Alta met twee kapen uit naar de Balearen: Cabo de San Antonio en Cabo de la Nao. Rondom die kapen, en tot aan de Granadella in het zuiden, is de kust van Xàbia vol baaitjes. Bij helder weer ontwaar je Ibiza aan de horizon. Dénia, aan de voet van het Montgó-massief, bewaart zijn kasteel boven de haven. Van daar vertrekken de veerboten naar de Balearen. De lus keert terug via het binnenland. In Bocairent zijn de Covetes dels Moros holtes die in de rotswand zijn uitgehakt. Het kasteel van Biar is de laatste etappe.

Wat je niet mag missen

1. 1Het kasteel van Santa BárbaraDe burcht van Alicante, met uitzicht over de hele baai.
2. 2De palmentuin van ElcheEen oase midden in een stad, en de keizerspalm van de Huerto del Cura.
3. 3GuadalestEen dorp hoog op zijn rots, boven een turquoise meer.
4. 4De Fonts de l’AlgarBij Callosa d’en Sarrià: watervallen en kommen met fris water, waar je in de zomer zwemt.
5. 5De Peñón de IfachHet symbool van de Costa Blanca, over een pad te beklimmen tot de top.
6. 6Cabo de la NaoDe kliffen en baaitjes van Xàbia, tegenover de Balearen.

De Costa Blanca in beeld

i

i

i

De watervallen van de Fonts de l’Algar.

Aan tafel aan de Costa Blanca

Hier eet je rijst: de paella ontstond verder naar het noorden, rond Valencia, maar Alicante heeft zijn eigen recepten — de arroz a banda, gegaard in visbouillon, de arroz con costra uit Elche, gegratineerd onder een korst van eieren, en de arròs negre met inktvisinkt.

De turrón, noga van amandelen en honing, komt uit Xixona, in het achterland, dat er een hele industrie van heeft gemaakt. En in Dénia geldt de rode garnaal als een van de beste van de Middellandse Zee.