De Sloveense Karst en zijn kust, van Postojna tot Piran

Van de grotten van de Karst naar de havens aan de Adriatische Zee

Deze reis gaat door het zuidwesten van Slovenië, in minder dan 400 kilometer. Vanuit Ljubljana rijd je door de bossen van de Notranjska naar het meer van Cerknica, dat er afhankelijk van het seizoen wel of niet is. Daarna volgen de grotten van Postojna en het kasteel van Predjama, gebouwd in de ingang van een grot.

Verder naar het westen is de Karst een hoogvlakte van grijze kalksteen. De akkers worden er omzoomd door droge stapelmuurtjes. De bodem zit vol dolines, ronde kommen waarin de rode aarde wordt bewerkt. In Štanjel bedekt een stenen dorp een hele heuvel. In Lipica grazen de witte paarden van de stoeterij onder de eiken.

Dan daalt de weg van de hoogvlakte af over het viaduct van Črni Kal, en ineens ligt de Golf van Triëst voor je. Over minder dan 50 kilometer kust ga je van Koper naar Izola en de kliffen van Strunjan, tot aan Piran, op de punt van zijn schiereiland. Na Portorož lopen de zoutpannen van Sečovlje door tot aan Kroatië.

Postojna telt meer dan 24 kilometer gangen, waarvan ongeveer 5 kilometer open is voor bezoekers. Er rijdt sinds 1872 een treintje doorheen. Je ziet er de olm, een blinde, kleurloze amfibie die in het water van de grotten leeft. In 2016 volgde de hele wereld hoe er tweeëntwintig jonge olmen werden geboren.

Het water stroomt hier zowel onder de grond als bovengronds. Het meer van Cerknica kan 38 km² beslaan en dan via de bodem leeglopen, vaak in de zomer, zodat er weiden overblijven. In 1687 beschreef de geleerde Valvasor hoe dat werkt voor de Royal Society in Londen.

Een Venetiaanse en tweetalige kust

Koper, Izola en Piran hoorden tot 1797 bij de Republiek Venetië. Daarna waren ze Oostenrijks, Italiaans en na 1945 Joegoslavisch. Een groot deel van de Italiaanse inwoners vertrok toen. Een minderheid bleef, en de namen en verkeersborden zijn tweetalig: Koper/Capodistria, Piran/Pirano.

Piran is dicht opeengebouwd op zijn schiereiland. Het grote plein draagt de naam van de violist Giuseppe Tartini, die hier in 1692 werd geboren. De campanile is een kopie van die van de San Marco in Venetië. In het zuiden, in de zoutpannen van Sečovlje, wordt het zout in het mooie seizoen nog met de hand gewonnen, op de petola, een dunne laag algen en mineralen die het zout van de modder scheidt.

Wat je niet mag missen

1. 1Het kasteel van PredjamaVolgens de legende gooide de belegerde kasteelheer Erazem verse kersen naar zijn vijanden.
2. 2De stoeterij van LipicaIn 1580 gesticht voor het hof van de Habsburgers. Hier fokt men lipizzaners, die donker geboren worden en met de jaren wit worden.
3. 3ŠtanjelEen stenen dorp op zijn heuvel, met zijn kasteel en zijn citroenvormige kerktoren.
4. 4De kerk van HrastovljeEen romaanse kerk met een muur eromheen, en een dodendans die in 1490 werd geschilderd.
5. 5De zoutpannen van SečovljeBekkens en kanalen, en een zoutmuseum in Fontanigge.
6. 6IzolaEen vroeger eiland dat nu met de kust verbonden is, met zijn vissershaven.

De Sloveense Karst en zijn kust in beeld

i

i

i

Het kasteel van Predjama, gebouwd in de ingang van een grot.

De keuken van de Karst en Istrië

In de Karst wordt de rauwe ham, de kraški pršut, gedroogd door de bora. Je eet hem met teran, een donkerrode wijn, afkomstig van de rode aarde van de hoogvlakte. Sommige boerderijen openen een paar dagen per jaar een osmica, een tafel waar ze hun eigen wijn en vleeswaren verkopen.

Aan de kust eet je gegrilde vis met olijfolie uit Istrië. Het zout van Piran wordt ook als fleur de sel verkocht. In Idrija proef je žlikrofi, kleine ravioli met een vulling van aardappel.