Het noorden van de Wild Atlantic Way, van Donegal tot Mayo

Van Malin Head tot Clew Bay

De Wild Atlantic Way loopt langs de hele westkust van Ierland, over ongeveer 2.500 kilometer. Deze reis volgt het noordelijke deel, van Inishowen tot Westport. Hij vertrekt in Buncrana en gaat eerst naar Malin Head, het noordelijkste punt van Ierland, de eilanden niet meegerekend. Onderweg rijd je over de Mamore Gap, een smalle, zeer steile pas. Op de kaap liet een groot ‘EIRE’ van witte stenen vliegers in de Tweede Wereldoorlog weten dat ze boven een neutraal land vlogen.

Donegal is een land van heide, meren en kapen. Rond Gweedore spreekt men Iers, en de borden zijn in die taal geschreven. De kwartsietkegel van de Errigal, 751 meter, torent boven de kerkruïne van Dunlewey uit. Verder naar het zuiden worden de kliffen van Slieve League tot ongeveer 600 meter hoog boven zee.

Het graafschap Sligo is dat van de dichter W. B. Yeats, begraven aan de voet van Ben Bulben, een berg met een platte top. In Mayo bedekt het veen de heuvels. Een brug verbindt het eiland Achill met het vasteland; de weg over het eiland eindigt bij Keem Bay, een strand tussen twee groene hellingen.

Haar nakomelingen, de familie Browne, bouwen in de 18e eeuw Westport House, op de plek van een kasteel van de O’Malleys. Het stadje Westport wordt in dezelfde tijd aangelegd, rond de rivier de Carrowbeg.

Ten zuiden van de baai rijst de Croagh Patrick op, 764 meter. Volgens een verhaal uit de 7e eeuw bracht Sint-Patrick er veertig dagen door. Op de laatste zondag van juli klimmen duizenden pelgrims naar de top, sommigen op blote voeten. Aan de voet van de berg, in Murrisk, staat het nationale monument voor de Hongersnood: een bronzen emigrantenschip met skeletten in het want.

Akkers en graven uit het neolithicum

In de jaren 1930 ziet Patrick Caulfield, onderwijzer in het noorden van Mayo, rijen stenen terwijl hij turf steekt. Hij begrijpt dat deze stenen ouder zijn dan het veen. Veertig jaar later bestudeert zijn zoon Seamus, archeoloog, ze. Het zijn de Céide Fields: akkers omringd door muurtjes, met huizen en graven. De Ierse dienst voor openbare werken noemt ze de oudste bekende akkers ter wereld, bijna 6.000 jaar oud.

Bij Sligo ligt Carrowmore, een van de grootste groepen megalietgraven van Ierland. Er zijn nog een dertigtal graven over, gebouwd tussen ongeveer 3700 en 3000 v.Chr. Op de top van Knocknarea draagt een grote steenheuvel volgens de traditie de naam van koningin Maeve.

Wat je niet mag missen

1. 1Glenveagh CastleEen kasteel met tuinen aan een meer, bereikbaar met een pendelbus vanaf het bezoekerscentrum.
2. 2Het uitkijkpunt van BunglassHet bekendste uitkijkpunt van Slieve League, te voet of met de pendelbus vanuit Teelin.
3. 3DrumcliffHet graf van Yeats, met zijn grafschrift ‘Cast a cold eye / On life, on death. / Horseman, pass by!’
4. 4MullaghmoreClassiebawn Castle, waar Lord Mountbatten de zomer doorbracht tot hij in 1979 door de IRA werd vermoord.
5. 5Downpatrick HeadDún Briste, een rotszuil van 45 meter die, naar men zegt, in 1393 van de kaap loskwam.
6. 6Keem BayEen strand met licht zand aan het eind van de weg over Achill.

Het noorden van de Wild Atlantic Way in beeld

i

i

i

Keem Bay, aan het eind van de weg over Achill.

De keuken van Noordwest-Ierland

Killybegs, in Donegal, is de grootste vissershaven van Ierland. In de pubs eet je chowder, een dikke vissoep, met brown bread, volkorenbrood met zuiveringszout. Het zeezout van Achill heeft een beschermde oorsprongsbenaming.

’s Avonds drink je een Guinness in de pub, vaak met traditionele muziek. In Westport worden concerten gegeven in de pub van Matt Molloy, fluitist van The Chieftains. In Ardara koop je Donegal-tweed.