De Provence, van de Alpilles tot de Gorges du Verdon

Van Avignon tot de Gorges du Verdon

De lus begint in Avignon en doorkruist in een week drie delen van de Provence. Eerst de Alpilles. Dan de Luberon, met zijn berg en zijn bergdorpen op beide flanken. En ten slotte, voorbij de Durance en het plateau van Valensole, de Gorges du Verdon. Tussen de drie gaat de weg door droge kalkmassieven, olijfgaarden en lavendelvelden. De mistral legt de cipressen plat. De wegen zijn vaak steil. In de zomer rijd je vroeg in de ochtend en stop je tijdens de warmste uren.

Avignon heeft zijn stadswallen behouden. In 1309 verlaat het pausdom Rome om zich hier te vestigen. Tot 1377 volgen zeven pausen elkaar er op. Twee van hen, Benedictus XII en daarna Clemens VI, laten het Pausenpaleis bouwen, een van de grootste gotische gebouwen van Europa. De Pont Saint-Bénézet, de brug uit het liedje, houdt midden in de Rhône op: van de oorspronkelijke tweeëntwintig bogen staan er nog vier. In juli speelt het Festival d’Avignon, in 1947 opgericht door Jean Vilar, tot op de erebinnenhof van het paleis.

Op het verste punt van de lus, voorbij Valensole, houdt het plateau abrupt op. De Verdon heeft in de kalksteen een canyon van zo’n vijfentwintig kilometer uitgesleten. Plaatselijk is hij zevenhonderd meter diep. Twee wegen volgen hem langs de rand: de Route des Crêtes in het noorden, vanuit La Palud-sur-Verdon, en de Corniche Sublime in het zuiden. Édouard-Alfred Martel verkent de kloof in 1905 voor het eerst volledig. In Moustiers-Sainte-Marie hangt een gouden ster aan een ketting die tussen twee rotswanden is gespannen; volgens de legende is het de gelofte van een ridder die van de kruistocht terugkeerde. In het westen komt de canyon uit op het Lac de Sainte-Croix, in de jaren 1970 achter een stuwdam ontstaan. Het water is er turquoise.

In Saint-Rémy-de-Provence raken de Romeinse ruïnes van Glanum bijna aan het klooster van Saint-Paul-de-Mausole. Van Gogh laat zich er in 1889 opnemen om te worden verzorgd. Hij schildert er in één jaar bijna honderdvijftig doeken.

De Luberon, zijn dorpen en zijn oker

Gordes, Roussillon, Ménerbes, Bonnieux en Lacoste liggen elk op een eigen heuvel, en vanuit het ene dorp zie je vaak de andere. Roussillon is gebouwd op een van de grootste okerafzettingen van Europa. De gevels tonen er alle tinten van, van bleekgeel tot donkerrood. Verder naar het oosten laten de oude groeven van Rustrel, de Colorado provençal, dezelfde aarde bloot.

Onder Gordes werd de abdij van Sénanque in 1148 gesticht door cisterciënzer monniken. Er woont nog altijd een kloostergemeenschap. Voor de kerk bloeit van half juni tot half juli een lavendelveld.

Wat je niet mag missen

1. 1Het PausenpaleisDe pauselijke vertrekken en de fresco’s van Matteo Giovannetti, de schilder van Clemens VI.
2. 2Les Baux-de-ProvenceDe vervallen citadel en, lager, de Carrières des Lumières, een oude steengroeve die nu een zaal voor immersieve tentoonstellingen is.
3. 3ArlesDe Romeinse arena, de kloostergang van Saint-Trophime en de kades van de Rhône die Van Gogh schilderde.
4. 4Het Sentier des OcresIn Roussillon een korte wandellus tussen rode rotswanden en pijnbomen.
5. 5Fontaine-de-VaucluseDe bron van de Sorgue, die opwelt aan de voet van een loodrechte rotswand, spectaculair in winter en voorjaar.
6. 6Point SublimeHet beroemdste uitkijkpunt van de Verdon, een paar minuten lopen van de weg.

De Provence in beeld

i

i

i

Roussillon, gebouwd op de oker.

De Provençaalse tafel

De markt van L’Isle-sur-la-Sorgue, op zondagochtend, rijgt haar kramen aaneen langs de kanalen, naast de antiquairs: fruit uit de Durance, olijven, geitenkaas en in de zomer de meloenen van Cavaillon.

De olijfolie uit de vallei van Les Baux heeft een eigen beschermde oorsprongsbenaming. De winter is het seizoen van de zwarte truffel, met de markt van Carpentras op vrijdagochtend. En bij het aperitief staan op elke tafel tapenade, anchoïade en een rosé uit de Luberon.