De Périgord en de Dordognevallei

De Périgord met de auto

De Périgord bezoek je in het tempo van zijn rivieren. De weg volgt de Dordogne en de Vézère, aan de voet van kalkrotsen, en gaat van het ene dorp van lichte steen naar het volgende, een paar kilometer verderop. Je stopt voor een kasteel, een grot of een markt en rijdt dan verder. In La Roque-Gageac staan de huizen op een rij tussen de rotswand en het water. Onder het dorp varen gabarres, platte boten die vroeger wijn en hout naar Libourne brachten, met bezoekers over de rivier.

Sarlat is een van de best bewaarde middeleeuwse en renaissancesteden van Frankrijk. Op zaterdag vult de markt alle pleinen in het centrum.

Net over de grens van de Lot is Rocamadour tegen een rotswand gebouwd, boven de kloof van de Alzou: een dorp, heiligdommen en een kasteel, boven elkaar. Vlakbij leidt de Gouffre de Padirac naar een ondergrondse rivier, zo’n honderd meter onder de grond, die je per boot bevaart. In een week doorkruist de lus de vier Périgords: de groene in het noorden om zijn weiden, de witte rond Périgueux om zijn kalksteen, de purperen rond Bergerac om zijn wijngaarden en de zwarte rond Sarlat om zijn steeneiken.

In Les Eyzies is Font-de-Gaume een van de laatste grotten met kleurenschilderingen die nog open zijn voor publiek, in zeer kleine groepen. De abri van Cro-Magnon, die zijn naam gaf aan de eerste moderne mensen van Europa, ligt ook in Les Eyzies, net als het Nationaal Museum voor de Prehistorie, gebouwd onder een overhang van de rots.

Aan dezelfde rivier is de Roque Saint-Christophe een rotswand met terrassen over bijna een kilometer. Hij was bewoond van de prehistorie tot het einde van de 16e eeuw.

De kastelen van de Honderdjarige Oorlog

Tijdens de Honderdjarige Oorlog was de Dordogne een grens. Op de noordoever koos Beynac de kant van de Franse koning; aan de overkant viel Castelnaud meerdere keren in Engelse handen. Aan de ene kant een Franse vesting, aan de overkant een Engelse. De twee kastelen zien elkaar over de rivier. Castelnaud huisvest nu een museum over oorlogvoering in de middeleeuwen.

Vóór de oorlog hadden beide koningen bastides gesticht, nieuwe stadjes met een regelmatig stratenplan. Domme, gesticht in 1281 onder Filips III, ligt op een rotsuitloper boven de vallei. Monpazier, in 1284 gesticht voor koning Eduard I van Engeland, heeft zijn plein met arcaden behouden.

Wat je niet mag missen

1. 1Lascaux IVDe volledige replica van de grot, zo dicht mogelijk bij de originele schilderingen.
2. 2La Roque Saint-ChristopheEen bewoonde rotswand van bijna een kilometer, van prehistorische schuilplaatsen tot middeleeuws fort.
3. 3De tuinen van MarqueyssacIn golven gesnoeide buxus op een rotsuitloper, en een uitkijkpunt hoog boven de Dordogne.
4. 4Beynac en CastelnaudDe twee rivaliserende vestingen uit de Honderdjarige Oorlog, oog in oog aan de rivier.
5. 5RocamadourHet heiligdomsstadje tegen zijn rotswand, op zijn mooist bij ondergaande zon vanuit L’Hospitalet.
6. 6BrantômeHet ‘Venetië van de Périgord’, met zijn abdij tegen de rotswand en de armen van de Dronne.

De Périgord in beeld

i

i

i

Het kasteel van Beynac op zijn rotswand.

De keuken van de Périgord

De Périgord is het land van de eend en de gans: foie gras, confit, magret, en de pommes sarladaises, aardappelen gebakken in eendenvet met knoflook en peterselie. In de winter koop je de zwarte truffel op de markten van Sarlat en Sainte-Alvère.

De noten uit de Périgord hebben hun beschermde oorsprongsbenaming, net als de rocamadour, een kleine geitenkaas. Rond Bergerac maken de wijngaarden rode wijn en monbazillac, een zoete witte wijn die je bij de foie gras schenkt.