De Côte d’Azur en het achterland van Nice

De zee en de bergen

Tussen Nice en Menton lopen de Alpen af tot aan de zee. Drie wegen lopen langs de helling, boven elkaar: de Basse Corniche vlak langs het water, de Moyenne halverwege, de Grande op de kam. De Basse Corniche gaat door Monaco. Monaco is geen etappe van de reis, maar je kunt er stoppen om de Rots en de haven van Monte-Carlo te zien.

Achter de kust lijkt het achterland van Nice in niets op de kuststrook. De eerste bergdorpen liggen op twintig minuten van de stranden; op een uur vind je kloven, beschilderde kapellen en lariksbossen. Boven Cannes dankt Grasse zijn plaats als hoofdstad van het parfum aan zijn handschoenmakers. In de 16de eeuw parfumeerden ze het leer om de geur te verdoezelen. Het vakmanschap rond parfum in de streek van Grasse staat sinds 2018 op de Unesco-lijst.

De reis begint in Nice. Je wandelt er door de steegjes van het oude Nice, tussen de okerkleurige gevels, en dan langs de Promenade des Anglais. Die dankt haar naam aan de Engelsen die hier in de 19de eeuw kwamen overwinteren. De stad is pas sinds 1860 definitief Frans: daarvoor hoorde ze bij het huis Savoye. Het Nissart, de plaatselijke taal, staat nog op de straatnaambordjes. Sinds 2021 staat Nice op de Werelderfgoedlijst van Unesco als winterbadplaats van de Rivièra.

Hoger in het dal van de Roya, op een twintigtal minuten van Saorge, geeft Tende toegang tot het Nationaal Park Mercantour en de Vallée des Merveilles. Rond de Mont Bégo liggen zo’n 36.000 prehistorische rotsgravures, die je na een lange wandeling bereikt. Het Musée des Merveilles in Tende helpt je ze te begrijpen voordat je naar boven gaat.

In het westen, tussen Grasse en Vence, klimt de weg door de Gorges du Loup, onder overhangende rotsen, tussen watervallen en dorpen op een rotsbalkon. Gourdon is gebouwd op de rand van een rotswand, op meer dan 700 meter hoogte, met uitzicht tot aan de zee.

De Rivièra van de schilders

In de 20ste eeuw trok het licht van de kust de schilders aan. Matisse vestigde zich in 1917 in Nice en bleef er tot zijn dood. In Vence ontwierp hij van begin tot eind de Chapelle du Rosaire, in 1951 ingewijd. Picasso werkte in 1946 in Antibes, in het Château Grimaldi, dat nu het Musée Picasso is. Renoir sleet zijn laatste jaren in Cagnes-sur-Mer, Chagall in Saint-Paul-de-Vence.

In Saint-Paul ging de Fondation Maeght in 1964 open. Ze brengt werken van Miró, Giacometti, Braque en Chagall samen in een gebouw van Josep Lluís Sert, tussen de pijnbomen.

Wat je niet mag missen

1. 1De Colline du ChâteauHet uitkijkpunt van Nice, boven de Baie des Anges en de daken van het oude Nice.
2. 2ÈzeEen bergdorp op meer dan 400 meter boven zee, met een exotische tuin op de top.
3. 3De villa Ephrussi de RothschildEen roze villa en negen thematuinen op het schiereiland Cap Ferrat.
4. 4De Trophée des AlpesIn La Turbie een Romeins monument ter ere van Augustus, opgericht om de onderwerping van de Alpenvolken te vieren.
5. 5De Chapelle du RosaireHet totaalkunstwerk van Matisse, van de architectuur tot de glas-in-loodramen en de liturgische gewaden.
6. 6Cap RouxDe rode rotsen van de Esterel, waarlangs de Corniche d’Or loopt tussen Saint-Raphaël en Théoule-sur-Mer.

De Côte d’Azur in beeld

i

i

i

Saint-Paul-de-Vence achter zijn stadswallen.

De keuken van Nice

De keuken van Nice is een bescheiden keuken die een bron van trots werd: de socca, een pannenkoek van kikkererwtenmeel uit de houtoven, de pissaladière met uien en ansjovis, de petits farcis, gevulde groenten, en de salade niçoise — zonder rijst of aardappelen, voor de puristen.

De Bellet, een van de kleinste herkomstbenamingen van Frankrijk, komt van wijnstokken op de heuvels van Nice zelf. In Menton heeft de citroen een beschermde geografische aanduiding en een eigen feest, elke winter in februari.