Corsica, het eiland rond in tien dagen

De weg rond het eiland

Op Corsica gaat de weg bijna overal omhoog, omlaag en de bocht om. Het eiland is het bergachtigste van de grote eilanden in de Middellandse Zee: de Monte Cinto reikt er tot 2.706 meter, op minder dan vijfentwintig kilometer van de kust. Je rijdt gemiddeld veertig kilometer per uur, en een etappe van honderd kilometer vult een dag. Het is de prijs van de landschappen: plan liever korte etappes.

Aan de westkust, tussen Piana en Porto, loopt de weg tussen de roodgranieten naalden van de calanques van Piana door, boven de zee. De Golf van Porto staat samen met deze calanques en het reservaat van Scandola sinds 1983 op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Verder naar het noorden rijgt de Balagne haar bergdorpen aaneen boven Calvi en L’Île-Rousse. Sant’Antonino zou een van de oudste bewoonde dorpen van het eiland zijn. Pigna leeft weer op dankzij zijn ambachtslieden en muzikanten. Richting Saint-Florent gaat de weg door de Désert des Agriates, een maquis met bijna geen bewoners. In het seizoen varen er boten vanuit Saint-Florent naar de stranden van Lotu en Saleccia.

Genua staat het eiland in 1768 af aan Frankrijk. Een jaar later wordt Napoleon Bonaparte in Ajaccio geboren, in het ouderlijk huis dat je vandaag kunt bezoeken. Van de Genuezen blijven de citadellen van Bastia, Calvi, Bonifacio en Saint-Florent over, en ronde wachttorens, gebouwd tegen de Barbarijse zeerovers. Ze markeren nog altijd de hele kustlijn.

Boven Corte klimt de Restonicakloof naar de bergmeren. Sinds het hoogwater van 2023 is de weg in het bovenste deel gesloten voor auto’s. In het seizoen rijdt er een pendelbus omhoog vanuit Corte, en daarna bereik je te voet de bergeries, de herdershutten, van Grotelle en het meer van Melo.

Bonifacio en het zuiden

In het uiterste zuiden ligt Bonifacio op een rotswand van witte kalksteen die de zee van onderen heeft uitgehold. De bovenstad kijkt uit over de Straat van Bonifacio. Bij helder weer zie je Sardinië liggen, op een kilometer of twaalf. De Trap van de Koning van Aragon daalt in 187 treden langs de rotswand af naar de zee.

Op de terugweg naar Ajaccio kom je door Sartène, en daarna langs de prehistorische vindplaats Filitosa. Daar, in het dal van de Taravo, werden meer dan drieduizend jaar geleden menhirbeelden met gebeeldhouwde gezichten opgericht, sommige gewapend met zwaarden.

Wat je niet mag missen

1. 1De calanques van PianaNaalden van rood graniet boven de Golf van Porto, bij zonsondergang nog mooier.
2. 2De citadel van CalviEen Genuese vesting op haar kaap, tegenover de bergen van de Balagne.
3. 3Cap CorseEen kustweg rond het schiereiland, van Genuese toren naar vissershaventje, tot aan de haven van Centuri.
4. 4De RestonicakloofEen dal van laricio-dennen en heldere poelen boven Corte, dat je in de zomer met de pendelbus opgaat.
5. 5De Col de BavellaDe spectaculairste granieten naalden van het eiland, op 1.218 meter.
6. 6BonifacioDe bovenstad op haar witte rotswand, ook vanaf het water een gezicht.

Corsica in beeld

i

i

i

De calanques van Piana en hun rode granieten naalden.

De Corsicaanse keuken

De Corsicaanse charcuterie komt van het cochon coureur, een varken dat vrij rondloopt en zich met kastanjes voedt: prisuttu, coppa en lonzu hebben elk hun eigen beschermde oorsprongsbenaming. De brocciu, een verse kaas van schapen- of geitenmelk, eet je in een omelet met munt, als beignet of in de fiadone, de citroentaart.

De kastanjeboom, lange tijd de broodboom van het eiland, levert het meel voor polenta, beignets en zelfs een bier. Wat wijn betreft rijdt de weg door de wijngaarden van Patrimonio, achter in de Golf van Saint-Florent. Cap Corse heeft ook zijn eigen muscat.