Charlevoix en de Côte-Nord, van Quebec tot Mingan

Langs de Sint-Laurensrivier, van Quebec tot Mingan

Van Quebec tot Havre-Saint-Pierre loopt er maar één grote weg langs de noordoever van de Sint-Laurensrivier: route 138. Hoe verder je naar het oosten rijdt, hoe breder de rivier wordt, tot hij overgaat in de golf. De dorpen liggen steeds verder uit elkaar en het boreale woud neemt de plaats in van de boerderijen. Vanaf Tadoussac heet de 138 de Route des Baleines.

In Charlevoix verbindt de route du Fleuve Baie-Saint-Paul met La Malbaie, via Les Éboulements en Saint-Irénée, over steile hellingen boven het water. Vanuit Saint-Joseph-de-la-Rive brengt een gratis veerboot je naar L’Isle-aux-Coudres, waar een weg van 23 kilometer rond het eiland loopt. Verderop steekt een andere gratis veerboot in een minuut of tien de monding van de Saguenay over. Daarna kijk je in Tadoussac, Les Bergeronnes en Les Escoumins uit naar walvissen, vanaf de oever of vanaf een boot.

Aan de Côte-Nord, het land van de Innu, worden de afstanden groter. Vanaf Baie-Comeau gaat route 389 naar het noorden, tot de stuwdam Manic-5, die 214 meter hoog is. Na Sept-Îles komt de 138 langs watervallen en vissersdorpen, tot in de Minganie. Daar vertrekken vanuit Longue-Pointe-de-Mingan en Havre-Saint-Pierre boten naar de monolieten van de archipel, kalkstenen zuilen die door de zee zijn uitgesleten.

Verderop ligt Charlevoix in een krater: zo’n 450 miljoen jaar geleden sloeg een meteoriet hier een bekken uit met een doorsnede van ongeveer 54 kilometer. De Mont des Éboulements is de centrale top ervan. Sinds 1988 is de streek een biosfeerreservaat van Unesco.

De landschappen trokken schilders aan zoals Clarence Gagnon, en in Baie-Saint-Paul zijn veel galeries. Het Cirque du Soleil is er in 1984 ontstaan. Sinds de 19e eeuw komen er in de zomer rijke Canadese en Amerikaanse families naar La Malbaie. In 2018 vond de G7-top er plaats, in het Manoir Richelieu.

De Saguenayfjord en de walvissen

De Saguenayfjord is een dal dat door gletsjers is uitgeschuurd en daarna door de zee is overstroomd. Hij is zo’n 105 kilometer lang, tot aan Tadoussac, en ligt tussen kliffen van gemiddeld 150 meter hoog. In de fjord blijft het zoete water van de rivier boven het zoute water, dat kouder en zwaarder is. Bij de monding brengt het getij het koude water van de bodem naar boven, rijk aan voedingszouten: het voedt de hele voedselketen, tot en met de walvissen.

Sinds 1998 beschermt het zeepark Saguenay–Saint-Laurent deze wateren. In de zomer zie je er de dwergvinvis, de gewone vinvis, de bultrug en soms de blauwe vinvis. De beloega’s leven er het hele jaar. Rond 1600 werd Tadoussac een handelspost voor bont, een van de eerste Franse nederzettingen in Noord-Amerika.

Wat je niet mag missen

1. 1De MontmorencywatervalEen val van 83 meter, een hangbrug en een lange trap langs de klif.
2. 2De route du FleuveSteile hellingen boven de Sint-Laurensrivier en de afdaling naar Saint-Joseph-de-la-Rive.
3. 3De Pointe de l’IsletIn Tadoussac, tegenover de Saguenay, wacht je aan het eind van de dag op de walvissen.
4. 4De Cap de Bon-DésirIn Les Bergeronnes zwemmen de walvissen vlak langs de rotsen van de oever.
5. 5De vuurtoren van Pointe-des-MontsIn 1830 voor het eerst ontstoken, de op een na oudste vuurtoren aan de rivier, nu een museum.
6. 6De archipel van MinganZo’n duizend eilanden en eilandjes, en de grootste concentratie monolieten van Canada.

Charlevoix en de Côte-Nord in beeld

i

i

i

De Montmorencywaterval, de hangbrug en de trap langs de klif.

De keuken van Charlevoix en de Côte-Nord

Charlevoix heeft zijn Route des saveurs, een route langs boerderijen en kaasmakerijen. Het lam uit Charlevoix heeft sinds 2009 een beschermde geografische aanduiding. Je proeft er ook de Migneron de Charlevoix, een kaas uit de streek.

Aan de Côte-Nord komt het eten uit de zee: sneeuwkrab, sint-jakobsschelpen uit de Minganie, wulken. In augustus pluk je wilde bosbessen en chicoutai, een oranje bes uit de venen waar likeur van wordt gemaakt.