De Top End: Darwin, Kakadu, Katherine en Litchfield

De wegen van de Top End

De Top End is de noordpunt van het Noordelijk Territorium, rond Darwin. Je rijdt er over lange, rechte wegen, tussen open bossen en overstromingsvlakten. Langs de Arnhem Highway, op weg naar Kakadu, grazen waterbuffels in de natte graslanden. ’s Avonds klim je op de rots van Ubirr om de zon te zien ondergaan boven de vlakten.

Bij zonsopgang vaart een boottocht op Yellow Water tussen de waterlelies, de jabiru’s en de krokodillen door. Verder naar het zuiden, op de Stuart Highway, rijden road trains met drie of vier aanhangers langs termietenheuvels zo hoog als een man.

Na Kakadu eindigt elke etappe in het water: de Nitmiluk-kloof per kano, de lauwe bronnen van Mataranka, de bassins van Leliyn (Edith Falls) en dan de watervallen van Litchfield. In het droge seizoen staat op donderdag en zondag in Darwin de markt van Mindil Beach, met uitzicht op de zonsondergang.

In Ubirr toont de grote galerij vissen, schildpadden en wallaby’s in ‘röntgenstijl’: je ziet hun botten en organen. De Mimi-geesten, heel mager, zijn hoog op de rots geschilderd; volgens de overlevering glippen ze in de spleten van de rots. Je ziet er ook een buidelwolf, al duizenden jaren uit de streek verdwenen, en Europeanen die na de eerste contacten werden geschilderd.

Onder Burrungkuy toont de galerij van Anbangbang Namarrgon, de Bliksemman. Voor de Bininj kondigen zijn onweersbuien het regenseizoen aan. Hij werd geschilderd in het regenseizoen van 1963-1964 door Nayombolmi, van de Bardmardi-clan, waarschijnlijk over oudere figuren heen.

De seizoenen en de krokodillen

Bezoekers spreken van twee seizoenen, het droge en het natte. De kalender van de Bininj telt er zes, afgestemd op de regen, de planten en de dieren. Kunumeleng, van half oktober tot december, is het seizoen van de eerste onweersbuien, de ‘build-up’ van de Australiërs. Daarna komen de moesson en het einde van de regen. Van mei tot half oktober volgen de droge seizoenen: de periode waarin de meeste wegen en bassins open zijn.

De rivieren die je oversteekt, zijn het gebied van de zeekrokodillen. Toen het in 1971 verboden werd om erop te jagen, waren er in het Noordelijk Territorium nog zo’n 3000 over; nu zouden het er meer dan 100.000 zijn. Elk jaar vangen de rangers ze in de bassins van Litchfield en Nitmiluk voordat zwemmen weer mag. Zwem alleen waar een bord het toestaat. Blijf ver van de oevers van rivieren en billabongs (dode rivierarmen).

Wat je niet mag missen

1. 1Ubirr bij zonsondergangDe schilderingen van de grote galerij, en dan het uitzicht vanaf de top van de rots.
2. 2De boottocht op Yellow WaterBij zonsopgang, vanuit Cooinda, tussen watervogels en krokodillen; vooraf reserveren.
3. 3De Nitmiluk-kloofDertien kloven in de zandsteen, de eerste per boot of kano, op land dat in 1989 aan de Jawoyn is teruggegeven.
4. 4De magnetische termietenheuvelsIn Litchfield: platte termietenheuvels, noord-zuid gericht zodat ze ’s middags minder opwarmen.
5. 5Het warmwaterbassin van MatarankaWater van 34 °C onder de palmen, bij de veehouderij van Elsey, waarover Jeannie Gunn in een roman uit 1908 schreef.
6. 6Darwin en de oorlogHet museum van East Point vertelt over het bombardement van 19 februari 1942, vooral uitgevoerd vanaf vier van de vliegdekschepen van Pearl Harbor.

De Top End in beeld

i

i

i

De twee watervallen van Florence Falls en hun bassin, in Litchfield.

De keuken van de Top End

De vis van de Top End is de barramundi, gegrild of gebakken. Mangrovekrabben zijn de andere specialiteit van de kust. Pubs en roadhouses serveren ook buffel, kangoeroe of krokodil, vaak als burger.

Darwin ligt dichter bij Indonesië dan bij Sydney: op de markt van Mindil Beach eet je laksa-soepen, saté en curry’s. De Kakadupruim, een vrucht uit de bush, zit vol vitamine C.