Van Lissabon naar Porto, via Sintra, Nazaré en Coimbra

De route van Lissabon naar Porto

De reis begint in Lissabon en gaat naar het noorden, nooit ver van de Atlantische Oceaan. De etappes zijn kort: zelden meer dan een uur rijden tussen twee steden. Je begint in Belém, aan de oever van de Taag. Het Jerónimosklooster, begonnen in 1501, werd betaald met een belasting op specerijen. Vasco da Gama ligt er begraven, Camões heeft er zijn graftombe. Stroomafwaarts bewaakte de Toren van Belém, voltooid rond 1520, de toegang tot de haven. Het touwwerk en de armillairsferen die op beide monumenten zijn uitgehouwen, zijn typisch voor de manuelijnse stijl, genoemd naar koning Manuel I.

Een halfuur verder klimt de weg door het bos van de Serra de Sintra, een kleine heuvelketen. Het Palácio da Pena, geel en rood, steekt boven de bomen uit, tegenover het Moorse kasteel. Koning-gemaal Ferdinand II liet het vanaf 1842 bouwen, op een vervallen klooster. Lager verbergt de Quinta da Regaleira een put waarin een wenteltrap over negen verdiepingen afdaalt. Aan het uiteinde van de serra is Cabo da Roca het westelijkste punt van het Europese vasteland.

Verder naar het noorden ligt Óbidos, een wit stadje binnen zijn stadsmuren. Aan het eind van de route daalt Porto in terrassen af naar de Douro.

Het bovenste deel van de stad, Sítio, is gebouwd aan de rand van de klif. Volgens de legende hield de Maagd op een mistige ochtend in 1182 het paard van ridder Fuas Roupinho aan de rand van de afgrond tegen. Een kleine kapel markeert de plek.

Alcobaça, Batalha en Coimbra

In Alcobaça bewaart de cisterciënzerabdij, gesticht in 1153, de graftombes van Peter I en Inês de Castro. Inês was een Galicische edelvrouw van wie Peter hield. De vader van Peter, koning Alfons IV, liet haar in 1355 vermoorden. Hun graftombes staan tegenover elkaar in het transept. Ieder van de geliefden zal, zegt men, op de dag van de Opstanding als eerste de ander zien.

Twintig kilometer verder lost het klooster van Batalha de gelofte in die Johan I deed vóór zijn overwinning op de Castilianen bij Aljubarrota, in 1385. De koning rust er met Filippa van Lancaster en hun zoon Hendrik de Zeevaarder. Verder naar het noorden was Coimbra tot 1255 de hoofdstad van het koninkrijk. De universiteit is gehuisvest in het vroegere koninklijk paleis.

Wat je niet mag missen

1. 1ÓbidosDe weergang van een ommuurd stadje dat zoveel koninginnen van Portugal als huwelijksgeschenk kregen.
2. 2Het paleis van MafraEen paleisklooster, betaald met Braziliaans goud, met een bibliotheek die door vleermuizen wordt bewaakt.
3. 3Het ChristuskloosterIn Tomar de zetel van de orde die de tempeliers opvolgde, om hun ronde kerk heen gebouwd.
4. 4ConímbrigaDe mozaïeken van een Romeinse stad die haar naam aan Coimbra naliet.
5. 5Costa NovaGestreepte huizen, ooit opslagschuren van vissers, tussen de lagune van Aveiro en de oceaan.
6. 6Station São BentoZo’n 20.000 azulejos van Jorge Colaço vertellen er de geschiedenis van het land.

Van Lissabon naar Porto in beeld

i

i

i

Óbidos: witte huizen, pannendaken en daarboven een toren van het kasteel.

Aan tafel in Portugal

Je vertrekt met de pastéis de Belém, die volgens het huis sinds 1837 in de wijk worden gebakken, naar een recept dat aan de monniken van het Jerónimosklooster wordt toegeschreven. De kloosters lieten overal zoetigheden van eidooier na, tot en met de ovos moles van Aveiro. In Óbidos drink je de ginjinha, een likeur van morellen, uit een bekertje van chocolade.

Aan de kust gegrilde vis en caldeirada; richting Mealhada de leitão, geroosterd speenvarken uit de Bairrada. In Porto eet je pens: de inwoners zouden hun vlees hebben afgestaan aan de vloot die in 1415 naar Ceuta vertrok en alleen de pens hebben gehouden, vandaar hun bijnaam tripeiros. De port zelf rijpt aan de overkant, in Gaia.