De Peloponnesos, van Mycene tot Kaap Tainaron

Rondom de Peloponnesos

Je komt de Peloponnesos binnen over het Kanaal van Korinthe, op een uur van Athene. Vanaf de brug zie je een kaarsrechte sleuf van 6,3 kilometer, met steile rotswanden, voltooid in 1893. Daarna gaat de weg rond het schiereiland: antieke vindplaatsen, Venetiaanse vestingen, stranden en bergdorpen.

In het binnenland is Arcadië een land van sparrenbossen en kloven. Dimitsana is in terrassen gebouwd boven de kloof van de Lousios, waar kloosters tegen de rotswand hangen. Hier zie je de zee niet, en de wegen maken veel bochten.

In het zuiden loopt de weg door de Mani langs de kust, tussen de Taygetos en de zee, van het ene dorp met torenhuizen van grijze steen naar het andere. Hij leidt naar Kaap Tainaron, het zuidelijkste punt van het Griekse vasteland. Verder naar het oosten ligt Monemvasia, een stad op een rots, met de kust verbonden door een dam. Je gaat er te voet naar binnen, door de grote westpoort.

In 1876 graaft Heinrich Schliemann de koningsgraven op en vindt een gouden masker, dat hij toeschrijft aan koning Agamemnon. In werkelijkheid is het masker enkele eeuwen ouder; het ligt in het Nationaal Archeologisch Museum van Athene. De Schatkamer van Atreus is nooit een schatkamer geweest: het is een groot koepelgraf.

Bij Pylos werd in 1939 het paleis van Nestor ontdekt. Rond 1180 v.Chr. bakte een brand de kleitabletten uit het archief. Die teksten in Lineair B lieten zien dat de Myceners al een vorm van Grieks spraken.

Olympia en Epidaurus, twee grote heiligdommen

Olympia was een heiligdom van Zeus. Volgens de overlevering werden hier in 776 v.Chr. de eerste Spelen gehouden, daarna om de vier jaar, ruim duizend jaar lang. De overwelfde doorgang van de atleten leidt nog altijd naar het stadion. In de tempel van Zeus stond het beeld van de god dat Phidias had gemaakt, een van de zeven wereldwonderen. Voorafgaand aan elke editie van de Spelen wordt de olympische vlam nog altijd aangestoken voor de tempel van Hera.

Epidaurus was het heiligdom van Asklepios, de god van de geneeskunde. Het theater, van het einde van de 4e eeuw v.Chr., telt zo’n 14.000 plaatsen. De akoestiek is beroemd: een muntje dat in het midden valt, hoor je naar verluidt tot op de bovenste rij. Sinds 1955 speelt het Festival van Epidaurus er op zomeravonden antieke stukken.

Wat je niet mag missen

1. 1MystrasEen Frankische burcht uit 1249 en daaronder een Byzantijnse stad, op een helling van de Taygetos, met kerken vol fresco’s.
2. 2MonemvasiaEen autovrije benedenstad en, boven op de rots, de ruïnes van de bovenstad.
3. 3De grotten van DirosZo’n 1,2 kilometer per boot door een ondergelopen grot, tussen de stalactieten.
4. 4Kaap TainaronVolgens de legende een ingang van de onderwereld; een pad van zo’n 2 kilometer leidt naar de vuurtoren.
5. 5Fort PalamidiDe Venetiaanse vesting boven Nafplion: 999 treden volgens de legende, in werkelijkheid eerder 857.
6. 6MesseneEen stad die in 369 v.Chr. werd gesticht door Epaminondas, met haar stadion en stadsmuren.

De Peloponnesos in beeld

i

i

i

Nafplion vanaf de Akronafplia, met de Argolische Golf en het eilandje Bourtzi.

De keuken van de Peloponnesos

De Peloponnesos is een land van olijven: de kalamata, paars en amandelvormig, heeft een beschermde oorsprongsbenaming. In de Mani eet je siglino, gezouten en gerookt varkensvlees, en worstjes met sinaasappelschil. Als dessert zijn er diples, repen gefrituurd deeg met honing erover.

Bij Mycene maakt Nemea rode wijn van de druif agiorgitiko. Monemvasia gaf zijn naam aan de malvasia, een zoete wijn die in de middeleeuwen in heel Europa werd verkocht en sinds 2010 weer een eigen beschermde benaming heeft. In de havens van de Mani en in Gythio eet je gegrilde vis.