Rond de Gaspésie over route 132

Route 132 rond het schiereiland

Vanaf Quebec loopt route 132 langs de zuidoever van de Sint-Laurensrivier. Na Kamouraska en zijn lage huizen volgen in het nationaal park Bic baaien en beboste kapen elkaar op; bij eb liggen er zeehonden op de rotsen. In Sainte-Flavie begint de ronde van de Gaspésie: zo’n 885 kilometer rond het schiereiland.

Aan de noordelijke kust loopt de weg tussen de klif en de zee. Hij daalt af naar elk dorp, Mont-Saint-Pierre, Grande-Vallée, Petite-Vallée, en klimt daarna weer omhoog over steile hellingen. In het binnenland zijn de Chic-Chocs hoger dan 1000 meter. Je wandelt er over boomloze hoogvlaktes.

Aan het eind van het schiereiland eindigt het park Forillon in kliffen boven de golf. Van juni tot oktober vertrekken er cruises om walvissen te zien. Daarna komt de weg via de Pic de l’Aurore aan in Percé: de Rocher Percé en het eiland Bonaventure verschijnen ineens, vlak onder de weg. De terugweg volgt de rustigere Baie des Chaleurs en gaat door de bossen van de Matapédiavallei.

Verder naar het oosten staat de vuurtoren van Cap-des-Rosiers, voltooid in 1858. Hij is 34 meter hoog: de hoogste van Canada. In La Martre heeft de houten vuurtoren uit 1906 nog zijn oorspronkelijke uurwerk, een kabel en gewichten die het licht lieten draaien.

Deze vuurtorens hebben niet elke schipbreuk kunnen voorkomen. In de nacht van 29 mei 1914 zinkt de Empress of Ireland voor de kust van Rimouski in veertien minuten, na een aanvaring in de mist. Er vallen 1012 doden. De historische maritieme site van Pointe-au-Père vertelt over deze ramp, naast een betonnen vuurtoren uit 1909. Je bezoekt er ook een onderzeeboot, de Onondaga, die op het land staat.

Gaspé, de kabeljauw en de Acadiërs

De naam Gaspé komt van het Mi’kmaq-woord Gespeg, ‘het einde van het land’. De Mi’kmaq visten en jaagden op het schiereiland lang voordat de Europeanen kwamen. Op 24 juli 1534 laat Jacques Cartier in Gaspé een houten kruis oprichten en neemt hij het land in bezit in naam van de koning van Frankrijk.

Eeuwenlang leeft de kust van de kabeljauw. Vanaf 1766 maakt de koopman Charles Robin, afkomstig van het eiland Jersey, de zandbank van Paspébiac tot zijn basis: de kabeljauw wordt er gezouten, gedroogd en naar Europa verscheept. De vissers kopen alles op krediet in de winkel van de compagnie en zitten vaak in de schulden. Verder naar het westen, aan de Baie des Chaleurs, stichten Acadiërs die op de vlucht zijn voor de deportatie in 1760 het dorp Bonaventure. Het Musée acadien du Québec vertelt er hun verhaal.

Wat je niet mag missen

1. 1Het nationaal park BicBaaien, zeehonden en het uitzicht vanaf de Pic Champlain, op 346 meter.
2. 2De Jardins de MétisDe tuin die Elsie Reford tussen 1926 en 1958 aanlegde, met zijn blauwe Himalaya-papaver.
3. 3De Mont AlbertEen hoogvlakte van serpentijn boven de boomgrens, voor een lange wandeldag.
4. 4Cap GaspéHet pad in Forillon naar het uiterste puntje van het schiereiland, boven de kliffen.
5. 5Het eiland BonaventureMet de boot vanuit Percé, een van de grootste kolonies jan-van-genten ter wereld.
6. 6Het nationaal park MiguashaFossiele vissen van zo’n 380 miljoen jaar oud, sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst.

De Gaspésie in beeld

i

i

i

De vuurtoren van Cap-des-Rosiers aan het eind van een kiezelstrand.

De keuken van de Gaspésie

In de Gaspésie eet je vooral wat uit de zee komt. Matane staat bekend om zijn Noordse garnalen, die je eet als guédille, in een hotdogbroodje. Kabeljauw, heilbot en kreeft liggen vers bij de visboer, en de rokerijen aan de kust roken zalm en andere vis.

Het schiereiland heeft ook zijn eigen bier. Pit Caribou brouwt in L’Anse-à-Beaufils en heeft een pub in Percé. In Carleton-sur-Mer schenkt Le Naufrageur in zijn pub bier dat ter plekke gebrouwen is, met uitzicht op de Baie des Chaleurs.