Boheems Zwitserland, van Děčín naar Pravčická brána

Een zandsteengebergte aan de Elbe

Van Děčín naar Hřensko volgt de weg de Elbe, op de bodem van een zandsteencanyon van ongeveer 300 meter diep. De hellingen zijn bebost, met rotswanden bovenaan. Aan het eind van Hřensko begint Duitsland. Daar verlaat de Elbe Tsjechië, op 115 meter hoogte: het is het laagste punt van het land.

Vanuit Hřensko gaat een smalle weg omhoog naar de parkeerplaats van Tři prameny. Van daar loop je ongeveer twee kilometer naar Pravčická brána, een zandsteenboog aan de rand van een rotswand. Op het plateau verbinden kleine weggetjes Mezní Louka, Vysoká Lípa en Jetřichovice, tussen open plekken en bossen.

De afstanden zijn kort en je brengt de dagen te voet door. Je parkeert de auto, klimt via trappen die in de rots zijn uitgehakt naar een uitkijkpunt en daalt weer af. In de kloven van de Kamenice leg je een deel van de route per boot af. In de herfst kleuren de beuken geel en is de drukte van de zomer voorbij.

Pravčická brána is de grootste natuurlijke zandsteenboog van Europa: 26,5 meter lang en 16 meter hoog. In het gewelf zijn scheuren ontdekt. Sinds 1982 mag niemand meer over de boog lopen.

Op sommige plekken drong ongeveer 30 miljoen jaar geleden lava door het zandsteen. Bij het afkoelen spleet het basalt in regelmatige zuilen, die door steengroeven zijn blootgelegd. In Panská skála noemen ze die het ‘orgel’, en op de bodem van de oude groeve ligt een vijvertje. Op de Zlatý vrch worden de zuilen op sommige plekken 30 meter hoog.

Vorsten, schilders en de grens

De naam ‘Zwitserland’ komt van twee Zwitserse schilders van de academie van Dresden, Adrian Zingg en Anton Graff: in de 18e eeuw deden deze rotsen hen denken aan hun eigen land. In de 19e eeuw stelden de families die de landgoederen bezaten de streek open voor bezoekers. De familie Clary-Aldringen richtte de kloven van de Kamenice in, met loopbruggen en boten. In 1882 opende ze aan de voet van de rotsboog een hotel, het Sokolí hnízdo. De familie Kinsky voorzag de rotsen van Jetřichovice van uitkijkpunten.

Tot 1945 sprak de streek Duits. Na de oorlog werden de Duitse inwoners verdreven en liepen veel dorpen leeg. In 1930 telde Doubice 846 inwoners; nu zijn het er minder dan honderd. Het nationaal park werd in 2000 opgericht. In juli 2022 verwoestte de grootste bosbrand uit de moderne geschiedenis van het land er meer dan 1000 hectare. Het park laat het bos vanzelf teruggroeien.

Wat je niet mag missen

1. 1Het kasteel van DěčínEen barokke oprit van 292 meter; Chopin schreef er in 1835 een wals.
2. 2De Děčínský SněžníkEen zandsteenplateau op 724 meter, met een stenen toren uit 1864.
3. 3De Belvedér van Labská StráňEen terras uit het begin van de 18e eeuw, ongeveer 130 meter boven de Elbe.
4. 4Mariina vyhlídkaEen houten uitkijkhuisje op een rots, boven aan een lange trap.
5. 5Kamenický hradDe ruïne van een kasteel uit de 15e eeuw en een houten toren voor het uitzicht.
6. 6Het dal van KyjovEen zandsteendal langs de Křinice, dat je vanaf een kleine stuwdam volgt.

Boheems Zwitserland in beeld

i

i

i

Een bootje op het groene water van de Kamenice, aan de voet van de zandsteenwanden.

De keuken van Noord-Bohemen

De keuken is die van heel Bohemen. Het bekendste gerecht is svíčková: rundvlees in een saus van groenten en room, met knedlíky, plakken gestoomd brood. De herbergen serveren ook wild en forel.

In Česká Kamenice schenkt een kleine lokale brouwerij haar eigen bier. In het café eet je koláče, kleine ronde gebakjes met kwark, maanzaad of jam.