Dubrovnik, Mostar en Kotor: een lus door Kroatië, Bosnië en Montenegro

Drie landen in een week

De lus begint en eindigt in Dubrovnik en gaat door Bosnië en Herzegovina en Montenegro. Bij elke grens verandert het landschap. De weg volgt de Kroatische kust, steekt de delta van de Neretva over, met zijn mandarijnboomgaarden, en klimt dan de karst van Herzegovina in, een land van steen en muurtjes. Hij eindigt aan de Baai van Kotor, waar de bergen recht in zee vallen.

Bij Kravica valt de Trebižat zo’n 25 meter naar beneden in een bekken waar je in de zomer zwemt. Počitelj, een Ottomaans dorp in terrassen, kijkt uit over de Neretva. In Montenegro rijdt de weg vlak langs het water rond de baai, via Perast, tot Kotor, en gaat dan verder naar Budva en Sveti Stefan.

Dubrovnik, Mostar en Kotor bezoek je te voet; van de ene stad naar de andere zit je nooit meer dan drie uur achter het stuur, wachttijd aan de grens niet meegerekend.

Jonge mannen springen van de brug in de Neretva; sinds 1968 is er elk jaar eind juli een wedstrijd. Om de brug van bovenaf te zien, klim je op de minaret van de Koski Mehmed-pašamoskee.

In Blagaj staat een tekke van derwisjen uit de 16e eeuw tegen een rotswand waar de Buna uit komt, een van de grootste bronnen van Europa. Bij Stolac telt de necropolis van Radimlja 133 stećci, middeleeuwse grafstenen met jachttaferelen en mannen met een opgeheven hand, die in 2016 op de Werelderfgoedlijst van Unesco kwamen.

Ragusa en Venetië aan de Adriatische Zee

Tot 1808 was Dubrovnik de hoofdstad van een handelsrepubliek, de Republiek Ragusa, met als motto ‘Libertas’. Ragusa bleef onafhankelijk door schatting te betalen aan de Ottomanen. Om haar zoutpannen te beschermen bouwde ze in Ston muren, waarvan nog zo’n 5,5 kilometer over is. De aardbeving van 1667 verwoestte het grootste deel van de stad, maar niet de stadsmuren, die zo’n 1.940 meter lang zijn. Tijdens het beleg van 1991-1992 werd meer dan twee derde van de gebouwen in de oude stad geraakt.

Kotor hoorde van 1420 tot 1797 bij Venetië. De stadsmuren klimmen de berg op tot het fort van Sint-Jan. Tegenover Perast is het eilandje Onze-Lieve-Vrouw van de Rots door mensen gemaakt: volgens de overlevering vonden zeelieden er in 1452 een icoon en gooiden ze er daarna na elke reis een steen bij. Elk jaar op 22 juli houdt de Fašinada dit gebruik in stand.

Wat je niet mag missen

1. 1De stadsmuren van DubrovnikRond de oude stad over de weergang, meteen bij de opening.
2. 2De SrđMet de auto of de kabelbaan: de oude stad en de eilanden bij zonsondergang.
3. 3PočiteljEen Ottomaans dorp in terrassen boven de Neretva.
4. 4PerastKapiteinspaleizen aan het water, en een boot naar Onze-Lieve-Vrouw van de Rots.
5. 5De stadsmuren van KotorEen lange trap naar het fort van Sint-Jan, met de baai onder je.
6. 6Sveti StefanHet hoteleiland, dat in 2026 weer openging, is alleen voor gasten; het strand ernaast is openbaar.

Dubrovnik, Mostar en Kotor in beeld

i

i

i

De watervallen van Kravica en hun bekken, in de zomer.

Aan tafel, van Ston tot Njeguši

In Mali Ston, aan het eind van de muren, eet je platte oesters aan de haven. Op het schiereiland Pelješac geeft de plavac mali krachtige rode wijnen; de Dingač is het eerste beschermde wijngebied van Kroatië. In Dubrovnik sluit je af met rožata, een karamelpudding.

In Herzegovina eet je ćevapi, kleine gegrilde worstjes, en burek; de wijngaarden van Mostar geven een witte wijn, de žilavka. Het klooster van Tvrdoš, bij Trebinje, maakt zijn eigen wijn. Njeguši is bekend om zijn gerookte ham en zijn kaas.