De Baai van Kotor, van het water tot de Lovćen

De baai, de bergen en de kust

De Baai van Kotor dringt zo’n 28 kilometer het land in. Het is geen fjord maar een ria, een oud rivierdal dat door de zee is overspoeld. De bergen vallen bijna loodrecht in het water. De weg volgt de oever, vaak stapvoets achter touringcars, en gaat door Dobrota, Perast en Risan. In de Verige-straat is de baai nog maar 340 meter breed; een veerboot steekt hem in een paar minuten over. Bij de ingang van de baai ligt Herceg Novi, een stad van trappen boven het water.

In Kotor klim je vroeg op de stadsmuren, zo’n 1.350 treden tot aan het fort van Sint-Jan. Halverwege kijk je vanaf de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Gezondheid uit over de baai: het bekendste uitzicht. Daarna verlaat een haarspeldweg met zo’n 25 bochten de zee en klimt naar de stenen hoogvlakte van Njeguši en de Lovćen.

De lus daalt vervolgens af naar de open kust: de ommuurde oude stad van Budva en daarna Sveti Stefan, een eilandje dat met een strook zand aan het strand vastzit.

Onze-Lieve-Vrouw van de Rots is een eiland dat met de hand is gemaakt. Volgens de overlevering vinden zeelieden op 22 juli 1452 een icoon van Maria op een rots. Daarna gooien ze er na elke reis stenen bij. Elk jaar op 22 juli komen de inwoners bij zonsondergang nog met bootjes om het eiland groter te maken: dat is de fašinada. Je gaat er met de boot heen vanuit Perast. In de kerk hangt een borduurwerk van Jacinta Kunić-Mijović. Ze werkte er 25 jaar aan en naaide er haar eigen haar in.

Kotor en de baai staan sinds 1979 op de Werelderfgoedlijst van Unesco. In dat jaar trof een aardbeving de kust zwaar.

Njegoš, de Lovćen en Cetinje

Petar II Petrović-Njegoš, vorst-bisschop van Montenegro, werd in 1813 in Njeguši geboren. Hij is ook de grote dichter van het land, de schrijver van De bergkrans. Njegoš wilde op de Lovćen begraven worden. Zijn kapel raakt in de Eerste Wereldoorlog beschadigd en wordt in 1925 herbouwd. Later wordt ze afgebroken om plaats te maken voor het mausoleum van beeldhouwer Ivan Meštrović, dat in 1974 opengaat, ondanks protest van de orthodoxe Kerk. Het mausoleum ligt op 1.657 meter. Je loopt erheen door een tunnel met 461 treden.

Aan de voet van de Lovćen, aan de binnenlandse kant, ligt Cetinje, de vroegere hoofdstad van het land. Ivan Crnojević sticht de stad in 1482. Njegoš bouwt er in 1838 zijn residentie, de Biljarda, genoemd naar zijn biljarttafel. Na 1878 openen de grote mogendheden er hun gezantschappen. Tegenwoordig heeft de president er een residentie, het Blauwe Paleis.

Wat je niet mag missen

1. 1De stadsmuren van KotorDe klim naar het fort van Sint-Jan, vroeg in de ochtend of aan het eind van de dag.
2. 2De haarspeldwegBij elke bocht zie je de baai weer een stukje hoger.
3. 3De veerboot van KamenariEen overtocht van een paar minuten in de Verige-straat.
4. 4Herceg NoviEen stad, gesticht in 1382, met daarboven het Ottomaanse fort Kanli Kula.
5. 5Het klooster SavinaEen orthodox klooster boven Herceg Novi, met een kerkje met fresco’s uit de 15e eeuw.
6. 6Budva en Sveti StefanEen oude stad die na de aardbeving van 1979 is hersteld, en daarna Sveti Stefan, een eilandje dat een hotel is geworden en dat je vanaf de weg bekijkt.

De Baai van Kotor in beeld

i

i

i

Sveti Stefan, een eilandje met oranje daken, met de kust verbonden door een strook zand.

De Montenegrijnse keuken

Aan de baai eet je mosselen en gegrilde vis. Op de hoogvlakte van Njeguši koop je pršut, een gedroogde en gerookte ham, en kaas van de boerderij. Kačamak, een dikke puree van maïsmeel of aardappelen met kaas, is het gerecht van de herders.

De rode wijn van het land komt van een inheemse druif, de vranac. Bij het Skadarmeer, in Rijeka Crnojevića, krijg je karper, vaak gerookt.