De Durmitor, van Ostrog tot de Tarakloof

Meren, passen en kloven in het noorden van Montenegro

Ten noorden van Plužine loopt de weg langs het Pivameer, een turquoise stuwmeer, en door talloze tunnels die zo uit de rots zijn gehakt, smal en zonder verlichting. Bij de stuwdam van Mratinje, 220 meter hoog, keer je om.

Vanuit Plužine gaat een smalle weg over de Sedlopas, op 1.907 meter. Die wordt vaak de hoogste bergpas van het land genoemd. Daarna daalt de weg langs bergweiden en zomerse herdershutten af naar Žabljak, op 1.456 meter, de uitvalsbasis voor wandelaars. Vlakbij ligt het Zwarte Meer aan de voet van de Međed. Verderop kijk je vanaf het uitkijkpunt Ćurevac uit over de Tarakloof.

Daarna volg je de Tara tot het bos van Biogradska Gora, en dan daal je via de oude weg de Moračakloof af. Vanaf een uitkijkpunt zie je er het spoorviaduct van Mala Rijeka: bij de opening, in 1973, was het de hoogste spoorbrug ter wereld.

Het klooster van Piva werd gebouwd tussen 1573 en 1586. Omdat de stuwdam van Mratinje het bedreigde, werd het klooster afgebroken en daarna steen voor steen weer opgebouwd in Goransko, van 1969 tot 1982. Meer dan duizend stukken fresco werden losgemaakt en daarna teruggeplaatst.

Bij Kolašin dateert het klooster van Morača uit 1252. De oudste fresco’s vertellen het leven van de profeet Elia.

De Durmitor en de Tarakloof

De Durmitor is een kalksteenmassief dat door gletsjers is gevormd. Er liggen 18 gletsjermeren, die ze hier de ‘ogen van de berg’ noemen. De hoogste top, de Bobotov Kuk, is 2.523 meter hoog; vanaf de Sedlopas loop je er heen en terug in vijf tot zes uur. De Durmitor is sinds 1952 een nationaal park en staat sinds 1980 samen met de Tarakloof op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

De Tarakloof is ongeveer 80 kilometer lang en tot 1.300 meter diep. Ze wordt vaak de diepste van Europa genoemd. De brug van Đurđevića Tara, voltooid in 1940, overspant haar op 172 meter boven het water. In 1942 bliezen de partizanen er een boog van op, met hulp van ingenieur Lazar Jauković, die de Italianen daarna op de brug fusilleerden. Bij Žabljak staan de middeleeuwse grafstenen van Bare Žugića sinds 2016 op de Werelderfgoedlijst.

Wat je niet mag missen

1. 1Het Zwarte MeerHet bekendste meer van de Durmitor, met een pad helemaal rondom.
2. 2Het uitkijkpunt ĆurevacEen uur lopen heen en terug om de Tarakloof van bovenaf te zien.
3. 3De brug van Đurđevića TaraVijf bogen boven de rivier, en het vertrekpunt van de raftingtochten.
4. 4De tunnelweg langs de PivaRuwe tunnels boven het meer, tot aan de stuwdam van Mratinje.
5. 5Biogradska GoraEen bos dat in 1878 aan vorst Nikola werd geschonken, met bomen van meer dan 500 jaar oud.
6. 6Het viaduct van Mala RijekaDe grote brug van de spoorlijn Belgrado-Bar, gezien vanaf de oude weg.

De Durmitor in beeld

i

i

i

De Tarakloof tussen hellingen met zwarte dennen, onder een zomerse hemel.

Eten in de Durmitor

In het noorden eet je herderskost. Kačamak is een pap van maïs en aardappel, geserveerd met kajmak, een dikke room, en kaas. Lamsvlees gaart onder de sač, een deksel bedekt met gloeiende kolen.

In de zomerse herdershutten rond Žabljak koop je kajmak en bergkaas. In Nikšić brouwt de brouwerij Trebjesa Nikšićko, een blond bier dat je in het hele land vindt.